Stoga je prvostepeni sud prevashodno morao cijeniti odredbe Zakona o žigu kao lex specialis zakona koji reguliše ovu oblast. Ovo iz razloga što se radi o specifičnoj pravnoj oblasti, te su posljedice koje mogu nastati povredom žiga kao jednog od oblika intelektualnog vlasništva dalekosežnije od onih koje nastaju povredom nekog drugog prava. Posljedično tome, i uslovi koji se traže za određivanje mjere osiguranja prema Zakonu o žigu su manje zahtjevni od onih koje ima u vidu Zakon o parničnom postupku u oblasti kojom reguliše mjere osiguranja.