Okružni sud u Banja Luci potvrdio je optužnicu koju je Republičko javno tužilaštvo, Posebno odjeljenje za suzbijanje korupcije, organizovanog i najtežih oblika privrednog kriminala dana 11.02.2026. godine podiglo protiv Bojić Slavice, Perković Slavice, Vidaković Sanje i Prodanović Ane zbog krivičnog djela Izvršenje krivičnog djela u sastavu kriminalnog udruženja, u vezi sa krivičnim djelom Neovlašteno korištenje ličnih podataka, krivičnim djelom Prevara i krivičnim djelom Falsifikovanje isprave, a protiv Prodanović Ane i u vezi sa krivičnim djelom Zloupotreba službenog položaja ili ovlašćenja.

Prema navodima optužnice, iste su u toku 2022. godine u Bijeljini, kao pripadnici grupe, kojom je rukovodila Bojić Slavica, u cilju pribavljanja protipravne imovinske koristi članovima grupe, po prethodnom zajedničkom dogovoru i planu djelovanja grupe, u okviru kojeg je Prodanović Ana, kao službeno lice, policijski službenik – referent za obradu prekršaja u Policijskoj stanici za bezbjednost saobraćaja Bijeljina, Ministarstva unutrašnjih poslova Republike Srpske, prikupljala podatke o identitetu i mjestu prebivališta lica koja su učestvovala u saobraćajnim nezgodama na području grada Bijeljina, kao i podatke o osiguravajućim društvima kod kojih su osigurana lica koja su učestvovala u saobraćajnim nezgodama, potom prikupljene podatke putem aplikacije „Telegram“ dostavljala Bojić Slavici koja je na osnovu tih podataka sa Perković Slavicom kontaktirala učesnike saobraćajnih nezgoda, predstavljajući se kao osobe koje rade naplatu štete, nudeći tim licima da posreduju u postupku naplate štete umjesto njih, podstrekavajući oštećene da lažno prijave da su pretrpjeli tjelesne povrede i to uglavnom povrede vrata koje je teško objektivno utvrditi, kao i da osjećaju druge tegobe kao posljedice saobraćajne nezgode u vidu bolova, nesanice i straha, govoreći im da imaju svog ljekara koji im može napisati „dobar nalaz“, znajući da se radi o licima koja u saobraćajnim nezgodama nisu pretrpjela nikakve povrede niti trpile tegobe kao posljedicu saobraćajne nezgode.

Kako se navodi u optužnici, iste su navedena lica upućivale da se da se obrate Službi hitne pomoći ili porodičnom ljekaru u prva tri dana nakon saobraćajne nezgode kako bi na taj način dokazali da su povrede i prijavljene tegobe nastupile kao posljedica saobraćajne nezgode.

Nakon što bi učesnici saobraćajnih nezgoda pristali na njihov prijedlog, navodi se dalje u optužnici, Bojić Slavica i Perković Slavica su za ista lica zakazivale preglede u zdravstvenoj ustanovi u Bijeljini kod Vidaković Sanje, koja je potom, kao ordinirajući ljekar, specijalista fizikalne medicine i rehabilitacije, prilikom prijema i pregleda navedenih lica sačinjavala i ovjeravala lažne nalaze i mišljenja u kojima je navodila povrede i tegobe, navodno prouzrokovane saobraćajnom nezgodom, iako je znala da takav sadržaj nalaza i mišljenja ne odgovara objektivnom stanju.

Tako sačinjene nalaze i mišljenja Bojić Slavica i Perković Slavica pribavljale su od učesnika u saobraćajnim nezgodama i uz ostalu potrebnu dokumentaciju dostavljale dalje društvima za osiguranje radi provođenja postupka naplate nematerijalne štete. Nakon što bi osiguravajuća društva, na osnovu tako pribavljene dokumentacije, utvrdila osnovanost podnesenih zahtjeva i izvršila isplatu novčanih sredstava, dio sredstava prebacivale licima čije zahtjeve za naplatu nematerijalne štete su osiguravajuća društva usvojila, a preostali dio novčanih sredstava Bojić Slavica zadržavala i dijelila sa ostalim pripadnicima grupe, pribavljajući na taj način protivpravnu imovinsku korist u za sada tačno neutvrđenom iznosu.

“Ovom objavom ne prejudicira se ishod krivičnog postupka i ne narušava princip presumpcije nevinosti. Svako se smatra nevinim dok se pravosnažnom presudom ne utvrdi njegova krivica”